Lauhileko honen azkeneko post-a. Hausnarketa bat.

Lau hileko honetako moduluko lanaren gaia aniztasuna izanik, narratiba digitala sortu behar izan dugu. Lan honi esker gure aniztasuna ikusteko modua asko aldatu da, azken finean aniztasunari buruz genuen ikuspuntua oso mugatua zen eta denbora pasa ahala, kontzeptu eta informazio asko eskuratzen joan gara. Honi esker, gure lanari itxura eman diogu eta poliki poliki gai honen garrantzia barneratzen joan gara. Aniztasunaren gaia sakontzen joan garen heinean, eguneroko bizitzan jorratu beharko litzatekeen kontzeptua dela uste dugu.

Irakasle izango garen moduan beharrezkoa ikusten dugu aniztasunari buruzko gerturaketa, hau da, anitza den pertsona edo egoeraren asimilazioa. Gure inguruan dagoen zerbait dela ohartu behar dugu, eta aniztasun hori errespetatu, onartu, indartu, normalizatu eta bultzatu behar dugu. 

Amaitzeko, esan behar dugu aniztasunaren ideia askoz gehiago baloratzen dugula, bakarrak eta errepikaezinak egiten gaituen zerbait dela eta honi esker gauza asko egin daitezkeela, anitzak garelako eta aniztasun hori aberastasuna delako. Gure esku dago aniztasun hori baloratzea eta indartzea, etorkizunean gure ikasleek zailtasunak ez edukitzeko eta desberdina izatea zerbait ona dela ikusten laguntzeko. Asko ikasi dugu lanen bitartez eta jasotako tailerren bitartez, oso aberatsa izan diren baliabideak dira eta aniztasunari buruz gerturatzen lagundu digu.

NAIZEN hitzaldia.

Hitzaldi hau Naizen elkarteko guraso batekin hasi zen. Bere alabaren istorioa kontatu zuen eta bera eta bere emaztearen bizipenak kontatu zituen. Baita bere iritzi pertsonala eman zuen transexualitatearen inguruan. 

Bere bizipenak eta egoeraren eboluzioa kontatu zigunean, oso modu naturalean egin zuela iruditzen zaigu, asko gustatu eta eskertu genuen. Hala ere, esandako eta azaldutako ideia batzuekin ez ginan ados aurkitu. Alde batetik, queer mugimenduari buruz emandako iritzia desegokia iruditu zitzaigun. Bere esanetan soilik emakumea edo gizona izan zaitezke, beste edozein izate alde batera utziz. Bestalde, rol binarioak oso markatuta zituela iruditu zitzaigun, adibidez, mozorroen aukeraketaren inguruan hitz egiterakoan, emakumearen rola printsezarekin eta mutilaren rola superheroiekin lotu zituen. 

Hitzaldiarekin jarraitzeko, Luar etorri zen, gure unibertsitateko ikasle bat. Luar bere istorioa kontatu zigun, bere prozesua, momentu kritikoak eta bizipen ezberdinak kontatuz. Asko unkitu gintuen egoera horrek, batez ere guregana hurbiltzeko eta bere istorioa gure eskuetan uzteko moduagatik. Lotsi, beldurrik eta erreparorik gabe kontatu zuen bere bizipena, momentu txarrak eta onak aipatuz. Asko emozionatu eta pentsarazi zigun guzti horrek. Esker hitzak besterik ez ditugu Luarrentzako, saio bakar batean hainbeste emateagatik, transmititzeagatik eta sentiarazteagatik, bera bezalako pertsonek mugitzen dute mundua.

                            

BUDA EXPLOTÓ POR VERGÜENZA filma.

                         

Filma ikusi ondoren hiru hitz baino gehiago etortzen zaizkigu burura, baina horietatik garrantzitsuenak edo aipagarrienak direnak hurrengoak dira: 

• Inpotentzia: Ez garelako konturatzen daukagunaz, eskolara joateko dugun aukeraz, jaio garen tokiaz… eta gehien bat, eskura ditugun baliabideetaz. 
• Errealitatea: Gure eguneroko bizitzatik at dagoen haien egunerokotasuna latza delako, eta daukaguna baloratzeko eta munduan dauden egoera desberdinetaz ohartzeko filma ikusi behar izan dugulako. 
• Injustizia: Berez denontzat den hezkuntza eskubidea ez da bermatzen; materialengatik, egoera ekonomikoarengatik, sexu desberdintasunarengatik, eskolara heltzeko dauden zailtasunengatik eta abar.

Irakasle bati filma gomendatuko genioke azken finean, irakasle batek haurrengan duen influentzia izugarria delako eta honek pertsona horren bizitza asko aldatu dezakelako. Horretarako, irakaslearen partetik “indar psikologiko” bat egon behar da zailtasunak edo behar bereziak dituzten haurrei haien hezkuntza guztiz bermatzeko. Ikasle bakoitza herrialde, familia, egoera… desberdin batetik dator eta irakasleak honi aurre egin behar dio. Oraindik gauza asko daude hobetzeko eta irakaslearen papera oso garrantzitsua da gaur egungo munduan. Pelikula honetan ikusi dezakegu oraindik jasan behar duten egoera gogorra, hau da, gatazkak eta sexuen arteko desberdintasunak. Esaterako, pelikula honen protagonista, Baktay, 6 urteko neska bat da eta eskolara joateko grina dauka, baina bere ingurua ez da batere segurua, gizarte bortitz batean bizi delako. Beraz, honen bitartez ikusi dezakegu zein oztopo dauden zoritxarrez, egoera latz horretan bizi diren haurren ikasteko eskubidea bermatzeko. Gure inguruan zerbait arrunta eta guztiz onartzen zaigun eskubidea dela, eta beste leku batzuetan, berriz, ikasteko gogoa daukatenek ez dute zorte berdina.

PAUSOKA, INKLUSIOAREN BIDEAN.

Maiteder, Pausoka elkartearen kide bat da. Hitzaldi honi esker, aukera izan genuen berak eta bere semeak bizitako eta bizitzen ari diren egoera ezagutzeko eta horrez gain, elkarte honi buruz informazioa jasotzeko. Berak, haurdunaldian espektatiba asko zituen bere semearen bizitza izango zenaren inguruan, baina jaio eta 15 egunetara gauzak aldatu egin ziren. Aimarrek, krisi epileptikoak edukitzen hasi zen eta honek, bai honen bizitza eta bai gurasoen bizitza baldintzatu zuen. 

Maitederrek aldarrikatu zuen gu hezitzaile bezala Haur Hezkuntzako etapan detekzio goiztiarra egiteko ardura dugula. Eta azpimarratu zuen gure lana geroz eta garrantzitsuagoa bihurtzen ari zela, izan ere, familiaren ondoren, eskola izango da haurraren faktore sozial garrantzitsuenetakoa. 

Orokorrean, ondorioztatu genuen gizartea ez dagoela prest honelako egoerei aurre egiteko. Hau da, premia bereziak dituzten haurren eta familien oinarrizko beharrak eta eskubideak ez direla asetzen, ezta ere bermatzen. Hezkuntza sistemak, egoera hauek hobeto kudeatu beharko lituzke, behar eta eskubide horiei modu egoki batean erantzun ahal izateko eta haurren kalitatezko hezkuntzarako eskubidea bermatzeko. 

Deigarria egin zitzaigun guraso bileran, Aimar aurkezteko orduan, irakaslea haurra nola aurkeztuko zuen galdetu ziola eta Maitederrek esan zion ea berak zer esango lukeen Aimarrengatik eta orduan tutoreak esan zuen honek ikaskideak goizero poztu egiten dituela, Aimarrek musika gustuko duela, eta abar. Konturatu ginen zeinen garrantzitsua den ikusten ez dena azaleratzea, gauza onak eta baikorrak azpimarratzea eta, azken finean, pertsona bere osotasunean kontuan hartzea eta errespetatzea. 

Laburbilduz, garrantzitsua da haurrak onartzen ditugun bezala, familiak ere onartzea gure eskolan. Elkarlana ezinbestekoa da gizartea eraldatzeko eta haur zein familien eskubideak bermatzeko. Eskola gizartea eraldatzeko eta hobetzeko erreminta bat izan behar du, baina ez bakarra. Eskola inklusibo batetik hasita eta hau oinarri hartuta, beste guztia ondo egiteko aukera izango dugu.

MEMORIA PLAZA.

Memoria plazan jorratu genuen gaia oso ezaguna genuen, baina egia da sakonki ez genuela ezagutzen. Gutako batzuk, honekin lotuta, gertuko egoerak bizi izan dituzte eta beraz, ez zaie arrotza suertatu, hala ere, gai gogorra eta mingarria dela pentsatzen dugu. Beste batzuen erlazioa gai honi buruz, beste batzuen testigantzak eta filmak izan dira, esate baterako, Lasa eta Zabala. Garai gorrak izan zirela pentsatzen dugu, horrez gain, gizartean, hau, ‘‘tabu’’ bat izan dela eta izaten jarraitzen duela sentitzen dugu. 

Gure ustez, gai hau aniztasunarekin lotura estua du, bakoitzak bere pentsatzeko modua duelako eta bakoitzaren ezaugarriak ezberdinak direlako, gainera, talde minoritario bat dela ikusi dugu. 

Atentzioa gehien deitu zigun alderdia eta oso baikorra iruditu zaiguna, protagonistek barkamenaren, amorruaren eta gorrotoaren aurrean izan zuten jarrera izan zen. Hauek, nahiz eta horrelako egoera hain gogorrak eta mingarriak bizi izan arren, beraien bihotzetan ez zutela ez gorrotorik ez eta amorrurik ere. Aitortu zuten ahaztu ez dutela inoiz ahaztuko, baina beste guztia alde batera utzi behar izan zutela, mina besterik ez zietela sortzen eta. 

Arestian aipatu dugun bezala, gure lagunekin edota gure familiekin gaiari buruz hitz egin izan dugu, baina ez sakonki. Gai hau, gure ustez, ‘‘tabu’’ bat izan denez, eta oraindik hala denez, honi buruz hitz egiteko beldurra dagoela ikusten dugu. Iruditzen zaigu gai hau isilduta egon dela, dagoela eta seguruena, egongo dela, baina aitortu beharra daukagu, guri honi buruz informazio gehiago jasotzea eta gure historia ezagutzea gustatuko litzaigukeela. Gehitu nahiko genuke, ikusten dugunaren arabera, pasatakoarengatik, oraindik, ondorioak daudela gizartean eta baita pertsona bakoitzaren pentsamenduan, hau da, aurreiritziak, begirada desafiatzaileak, errefuxa eta abar.

Calcuta Ondoan jardunaldia.

Otsailaren 22an Calcuta Ondoko hiru hezitzaile etorri ziren aniztasunaren inguruko tailer bat ematera. Hasieran asko gustatu zitzaizkigun bi jarduera egin genituen. Jarduera honekin gure arteko aniztasuna nabarmendu zen, izan ere, nahiz eta adin berdina izan, gustu desberdinak, ezaugarri desberdinak eta abar ditugu. 

Taldeka banatu ginen eta ondoren, mapa mundiaren eta hizkuntzei buruzko galderen inguruan hausnartu genuen. Hau egin ondoren, konturatu ginen boterea duen jendeak manipulatu egiten gaituela. Esate baterako, mapari dagokionez, gure kontinenteak botere handia duenez, maparen erdian gaude kokatuta. Bestalde, deigarria egin zitzaigun pentsatzea beste herrialde batzuk guri beste toki batzuetan kokatzen gaituztela. 

Hizkuntzei dagokionez, inkontzienteki barneratzen dugu ingelesa eta txinera direla hiztun gehienak dituena, eta hau, azken finean, botere ekonomikoaren eta politikoaren islada da. 

BBVA (Blanco, burgués, varón, adinerado) terminoak atentzioa deitu zigun, hau da, botereari lotzen zaion figura gizon, txuri, dirudun eta burgesa dela. Hau gizartean isladatzen den matxismoaren eta sexismoaren irudi zuzena da. 

Eta azkenik, aipatu nahiko genuke egindako azkeneko jarduera. Polita izan zen ikustea nola objektu bateri hainbat esanahi atxikitu zitzaizkion pertsonaren egoera, ezaugarri eta aniztasunari buruzko duen kontzeptuaren arabera. Gure kasuan, kafe katilutxoa, ispilua, bonbila, plastilina eta jostorratza aukeratu genituen.

Ipuinen bitartez aniztasun egoeretara hurbiltzen.

Hausnarketa aniztasunaz eta proposamena eskolara begira.

Hiru egun horietan landutako ipuinen bitartez aniztasunari buruz genuen ikuspuntua zabaldu dela esango genuke. Honi esker aniztasun egoera ezberdinak lantzeko tresna oso baliagarria eskaini zaigu, azken finean Haur Hezkuntzako haurrentzat pentsatuak dauden ipuinetan ez genuelako uste horrelako gai garrantzitsurik jorratu ahalko zenik.

Orokorrean, liburuei esker begirada zabala eta anitza eskuratu dugu, baina bazeuden hainbat liburu (transexualitatekoak) oso estereotipatuak iruditu zitzaizkigula, izan ere, rolak eta aurreiritziak oso markatuak zeuden. Adibidez, mutilak urdinez jantzita, futbolean jolasten eta neskak aldiz, arrosaz, panpinekin jolasten. Bestalde, HHko gela baten jorratu behar diren gaiak direla pentsatzen dugu, hori bai, gai horiei beste ikuspegi bat emanez, hau da, aurretik aipatutako estereotipo eta rolekin hautsiz. 

Gaiak zein liburu eta ipuin ezberdinen jorraketa eraginkorra da. Haur Hezkuntzan ipuin kontaketek izugarrizko garrantzia eta eragina dute, beraz, hortaz baliatuta gai ezberdinak lantzeko eta sakontzeko aukera aparta eskaintzen du. Modu honetara, haurrek egoera horiek naturaltasunez hartuko edo biziko dituzte, hauen bizitzan aurkitzen edo aurkituko diren egoerak izan daitezkeelako, hain zuzen. Adibidez, gelakide bat inmigrantea denean, transexualitate kasuren bat ematen denean eta abar. 

Gure ustez, jorratutako gaiez gain, beste hainbat gai jorratzea ezinbestekoa da. Esate baterako, familia eredu ezberdinak (monoparentala, bi ama, bi aita, bi gurasoak falta direnean…), bullying egoerak, zailtasunak dituzten pertsonen egoerak, orientazio sexuala eta abar.

1. jardunaldia: Artea gizartea eraldatzeko tresna gisa.

Hausnarketa honi hasiera emateko, aitortu beharra daukat bi egun horietan oso gustura sentitu nintzenla. 

Jardunaldiak asko gustatu zitzaizkidan eta orain, artea, beste modu batera ikusten dut. 

5 hizketaldi eduki genituen eta bostak oso aberasgarriak iruditu zitzaizkidan. Eskerrak eman nahiko nizkieke hitzaldia ematera etorri ziren guztiei, beraiei esker orain begirada kritiko, enpatiko eta anitzagoa dudala esan dezakedalako.

Orokorrean, hainbat alderdi azpimarratu nituen, lehenengoa, IKTek lan horretan (artea gizartea eraldatzeko tresna gisa), garrantzi eta eragin handia dutela. Hauek gabe, arteak duen helburua ez litzateke guztiz beteko. 

Bigarrena, jardunaldi hauei esker eta arteari esker, beste herri, hiri eta abarretan bizitzen diren egoerak ezagutzeko aukera izan dugula. Zoritxarrez, gure ezjakintasunean oso gustura bizi gara, baina errealitatea beste bat da eta horretaz kontziente izan behar gara. Hala nola, errefuxiatu Palestinarren egoera. Lotsagarria da, ez da bat ere ez juxtua. Asko gustatu zait artearen bidez hori ikusi ahal izatea, begirada zabaltzea. 

Eta hirugarrena, artea espresio bide bat dela gizartean aldaketak emateko. Gure gizartea pixkanaka aldatzen joateko ezinbesteko erraminta da artea eta honek eskaintzen dizkigun baliabideak. 

Guk hiru espresio bide izan genituen; ipuinak, antzerkia eta komikiak. Ni ipuineko tailerrean hartu nuen parte eta oso gustura egon nintzen. Bertan konturatu nintzen zeinen garrantzitsua den gauzak ondo kontatzea, hitzen eta irudien bitartez transmititzea, beste pertsonengana iristea eta emozionatzea. 

Tailer honen xedeetako bat, istorio errealak kontatzea zen. Benetako istorioak, Palestinar emakumeak bizitzen dituzten egoerak hain zuzen. 

Horretarako komiki liburuxka hau erabili genuen, eta esan beharra daukat istorio politak eta izugarriak direla. 

Beste helburu batzuk ere bazeuden, hala nola, gure istorioa besteen ahotan eta hitzetan kontatuta ea nola sentitzen ginen eta guk geuk gure istorioa kontatzerakoan zein erreakzio edukitzen genuen. 

Denboraz, agian, nahiko motx geratu ginela uste dut, baina bi egun zoragarri igaro nituen. 

Laburbilduz, esan ditzakedana da bi egun horietatik ateratako ondorio nagusiak honako hauek direla:

1. Denok dugu bizi duin baterako eskubidea.
2. Elkartasuna eta elkarlanaren ondorioz gizarte umil, enpatiko, polit, anitza eta indartsua sortu dezakegula.
3. Bazterkeria egoerak moztu egin behar direla, horiekin ez gara inora iristen. Aurreiritziak, estereotipoak eta abar gizarte eraldaketa eten besterik ez dute egiten. 

TABAKALERAKO TAILERRA.

L'Intruse.

Aniztasuna ulertzeko eta interpretatzeko modu asko daude eta denak dira errespetagarriak. Tailer honekin konturatu ginen artean aniztasuna ikusi daitekela, adibidez. Aniztasunaren kontzeptua bere baitan ez dugu aldatu, baina bai gizartean isladatzeko modua, esate baterako, zeintzuk konsideratzen ditugun inmigrante eta zeintzuk ez, jatorri bera izanik (maila ekonomikoaren araberako bereizketa).

Erakusketan, dudarik gabe L’ Intruseko bi artelanek eragin digute gehien. Lehenengo hormigoizko edo harrizko eskulturak. Hasieran ikusi genuenean ez genion garrantzi handirik eman, ez genuen ulertzen benetan zein zen bere esanahia edo honen helburua. Hausnartzeko denbora eman zigutenean, orduan konturatu ginen zein zen eskultura honek zuen esanahia: berdin dute gure arteko ezberdintasunak denok garelako pertsonak.

Bigarrena, aldiz, 6 argazkien segida izan zen. Hor ikusi ahal izan genuen emakumeok jasaten dugun egoera. Egunero munduko edozein tokitan ematen diren emakumeenganako indarkeriak, hain zuzen ere. Asko harritu gintuen hain argazki beltzak izatea, horietan emakume hilak egotea eta hauek erdi biluzik eta toki isolatuetan egotea.

Sentitu ditugun sentimenduei dagokienez: amorrua, enpatia, inpotentzia, tristura izan dira. Dudarik gabe gure egunerokotasunean ditugun injustiziekin lotzen ditugu, errefuxiatuak eguneroko ikusten ditugu telebistan, eta haienganako enpatia sentitzen dugun arren inork ez du haiengatik ezer egiten. Bestalde, gaurko datan, 2019ko urtarrilaren 31an, dagoeneko emakumeen hamaika hilketa eman dira.

Tabakaleran ikusitakoa eta gero, begiak ireki ditugula konturatu gara, errealitatea guztiz ikusi dugula uste dugu, edo gutxienez, zein den konturatu gara. Eskerrak eman nahi dizkiogu Anari, tokatu zitzaigun hezitzaileari. Berari esker, artelanen benetazko esanahia zein den jakin dugu. Gure hausnarketak errespetatzeaz gain, artelanen inguruan duen jakintza elkarbanatu du gurekin gure hausnarketak edo interpretazioak aberastuz.

Interpretazio ahalmena zein desberdina den pertsona batengatik bestera ikasi dugu. Horretaz gain, ariketa txiki bat egin genuen eta hor konturatu ginen denak noizbait arrotzak sentitu garela egoera berdinetan; beraz, gure artean oso derberdinak garen arren, deserosoak diren egoera desberdinen aurrean denok garela berdinak.

Hona hemen erakusketaren argazki batzuk:

Lehenengo hiru hauek erakusketa berezi batenak dira. Bertan, hildako emakume ezberdinen argazkiak azaltzen ziren. Honen helburuetako bat, emakumeon egoera zein den ezagutzera ematea zen. 

Azken hau aldiz, Trumpen alde dauden bi gizonen monologoa da. Bertan konturatzen dira beraien ikuspegia kontraesanez josia dagoela. 

GIZARTE ETA KULTURA: Aniztasunaren definizioa (hausnarketa).

ANIZTASUNA

• Aberastasuna - ikaskuntza.

• Errespetua - tolerantzia.

• Enpatia - onarpena.

• Inklusioa.

• Balioak.

• Kulturartekotasuna.

• Indibidualtasuna.

• Askatasuna.

..................................................................................................................................................

Gai honen inguruan gauza asko esan daitezke, baina hitz batek sortuko du oinarria: DESBERDINTASUNA. 

Klasean atera diren hitz guztiak dira aniztasunera iristeko bidea, denak hartu behar dira kontuan, izan ere, horiek gabe aniztasuna motz geratuko litzateke. 

Hala ere, oso erraza da esatea aniztasuna nahi dugula gure gizartean, hori sustatu behar dugula, baina alderdi batzuk ahaztu egiten ditugu edo hori gutxi balitz, gutxiestu egiten ditugu. Hala nola, errespetua. Errespeturik gabe aniztasunerako oinarri garrantzitsuenetako bat galtzen dugu. Errespetua, enpatia eta asertibitatea oinarri-oinarrizko baloreak dira. 

Bestalde, aniztasuna zerbait positiboa bezala ikusten dugu eta desberdintasuna aldiz, zerbait negatiboa bezala. Bi hauek ez daude berdin onartuta, baina zein da paradoxa ez dagoela bat bestea gabe. 

Nire bizitzan zehar momentu asko bizi izan ditut aniztasuna errespetatua izan ez direnak. Bai niri dagokidanez, bai beste pertsona batzuei dagokienez. 

Gizarte honetako parte naizen horretan, oso argi daukat aniztasuna nahi dudala, horrek aberasten gaituelako. Horrek egin gaitu gizaki humanoagoak, enpatikoagoak, toleranteak. 

Laburbilduz, aniztasuna oso beharrezkoa da gizarteak modu egoki batean emateko aurrera pausuak. Gizarte unifikatu eta indartsu bat izateko eta munduan aurkitzen diren desberdintasun guztiak errespetatzeko. Inor ez da inor baino gehiago. 

Taldeko errubrika.

Hau da gure taldeak erabaki duen errubrika. Momentu batzuetan zaila egingo zaigun arren, betetzea espero dugu! 

ONGI ETORRI NIRE BLOGERA! / BIENVENIDOS A MI BLOG!

Hola a todxs y bienvenidos a mi blog! 

Aquí, encontraréis reflexiones, actividades, trabajos, etc. sobre la diversidad. Este año, en el segundo cuatrimestre nos toca trabajar el tema de la diversidad, y para ello vamos a realizar actividades, talleres y charlas. Al final, crearemos una narrativa digital junto con un texto de autora reflejando todo lo que hemos aprendido, entendido, reflexionado sobre este tema. 

Espero que lo encontréis interesante y os guste! 

Hasta la próxima 😉😘

.............................................

Kaixo eta ongi etorri nire blogera! Hemen, hausnarketa, jarduera, lan ezberdin eta abar aurkituko dituzue, guzti hauek aniztasunarekin zerikusia dutelarik. 

Kurtso honen bigarrengo lauhilekoan, aniztasunaren gaiaren inguruan lan egitea egotzi zaigu eta horretarako, jarduera, tailer, jardunaldi ezberdinak edukiko ditugu. Amaieran, narratiba digital bat sortuko dugu ikasitakoa, ikusitakoa, hausnarutakoaren laguntzarekin. 

Interesgarria eta baliagarria izango zaizuelakoan, 

hurrengora arte! 😉😘